Hoe komt men tot de juiste diagnose?

Laatste wijziging: 08 januari 2022

De uroloog zal naast een goed klinisch onderzoek ook enkele onderzoeken dienen uit te voeren om tot de juiste diagnose te komen.  Alleen na een correct gestelde diagnose kan de juiste behandeling worden ingesteld. Het opsporen van de oorzaak van urineverlies kan behoorlijk moeilijk zijn!

 

Urinecultuur en microscopisch onderzoek

Radiografie (niet altijd nodig)

Door middel van radiografie kan de juiste ligging van de blaas en de sluitspier worden geëvalueerd. Tevens kan men nagaan of er geen steentjes in de urinewegen aanwezig zijn. Ook de vorm van de blaas kan belangrijke informatie opleveren.
 
  • Echografie: dit onderzoek heeft algemene bekendheid gekregen door zijn gebruik in de zwangerschap.  Onschuldige trillingen worden door een apparaatje uitgezonden en door de organen van het lichaam weerkaatst. Zo kan men precies weten waar wat ligt, en hoe de organen er uitzien. 
  • IVU: dit is de afkorting van "intraveneuze urografie": in een ader op de arm wordt een kleurstof ("contrast") ingespoten, die door de nieren gefilterd wordt en zo in de blaas terecht komt. Zo krijgt men een afbeelding van de nieren, de afvoerwegen en de blaas.  Dit onderzoek wordt nog zelden uitgevoerd. 
  • Rx colpocystodefaecografie: Dit is een onderzoek ter evaluatie van de functie van de bekkenbodem bij plas- en stoelgangproblemen (incontinentie, constipatie, zakkingen…).
    Voorbereiding: Bij dit onderzoek wordt de blaas gevuld met een contrastvloeistof. Je dient hiervoor gesondeerd te worden. Het rectum en de vagina worden gevuld met bariumpap. Daarna worden een aantal opnames gemaakt. Er moet druk uitgeoefend worden op de bekkenbodemspieren.  Door die druk wordt een eventuele blaasverzakking of prolaps zichtbaar.

 

Urodynamisch onderzoek

Bij dit onderzoek wordt een zeer dun plastieken buisje in de blaas gebracht via de plasbuis. Via dit plastieken buisje kan men de blaas vullen en tegelijkertijd de druk meten van de blaas en van de sluitspier. Zo wordt essentiële informatie verkregen over de werking van deze spieren. 

Cystoscopie

Dit onderzoek dient om de blaas van binnen te bekijken. Bij het plassen gaat de urine vanuit de blaas naar buiten door het plas-kanaal of de plasbuis ("urethra"). Met een flexibel kijkinstrument ("cystoscoop") kan via de plasbuis in de blaas gekeken worden. Om de blaas aan alle zijden goed te zien, wordt de blaas met steriel water gevuld via het kijkinstrument. Aan het uiteinde van het kijkinstrument zit een lampje, zodat de blaas verlicht wordt en goed kan geïnspecteerd worden.
 
Deze onderzoeken boezemen sommige mensen wat schrik in. Dit is onterecht, omdat de onderzoeken gebeuren met een flexibel instrument onder lokale verdoving door middel van een verdovende zalf (er zijn dus geen prikjes nodig!)
Responsive Image